YARIM KALMIŞ BİR SÖZÜM (DİNLEMEDİĞİN)
YARIM KALMIŞ BİR SÖZÜM (DİNLEMEDİĞİN)
/… susmaların bir sonbaharı olurmuş meğer,
yapraklar candan koparmış, can dipsiz feryatlardan…/
yarım kalmış bir sözüm vardı, dinlemedin…
hoyratça hırpaladığın masum zamanlarda küstürmüştün, benim gerçeğimi
bir yürek dolusu ağlarken avuçlarında, gözyaşlarımda hiç gizlemedim ki aşkı..
gecelerin şerrine kapılır da, iki çift lafında sus olur mu sandın yoksa?
bir daha hiç ağlamaz mı sandın, avuçlarından düşerse…
buz gibi soğuk bir yağmur damlasıyla, kilitlerken dudaklarımda baharı,
ruhunun çıplak, yalnız kışları geçer mi sandın yoksa?
dinlemedin…
susmaya alışkındı oysa, sana çoğalttıklarım…
keder içinde, hazin sabırlar doğururken özlem/in
bir dokunsan anlardın, canım nasıl da kırgın..
/…susmaların ne çok kalabalığı varmış meğer,
“gitme” içindeki en yalnız kelime…
Bir önceki yazımız olan AŞK ÇEKİMİ başlıklı makalemizi de okumanızı öneririz.
